web analytics

Mesnevi I- Mevlana


0

Dipsiz, çok zengin; keşfedildikçe keşfedilen bir derya olan Mesnevi kapısını aralayıp, bir iki adım atmak istedim…

Kapının eşiğinde kalmama rağmen çok şey öğrendim 🙂

Ama öğrendiklerimi daha iyi anlayabilmek için yavaş yavaş, sindire sindire ilerlemem gerektiğini anladım.

‘’Dinle, bu ney nasıl şikayet ediyor, ayrılıkları nasıl anlatıyor…’’ diye başlıyor birinci cilt ve bitene kadar da o ney kulağımıza güzel hikayeler ve eşi, benzeri olmayan sözler fısıldıyor 🙂

Bakın, bana neler fısıldadı:

= Söz söylemek için önce dinlemek gerekir. Dinleme ihtiyacı olmaksızın anlaşılan söz, ancak tamahsız ve ihtiyaçsız olan Tanrı’nın sözüdür.

=Ağızdan bir kere çıkan söz, yaydan fırlayan bir ok gibidir.

=Bir söz bir alemi yıkar, ölmüş tilkileri aslan eder.

=Ey söz, sen hem bitmez tükenmez bir hazinesin; hem dermanı olmayan bir dertsin.

=Yazı esnasında eli görmeyen kimse, kalemin hareketini kalemden sanır.

=Akıl insanlara ayak kösteği olunca o akıl, akıl değildir. Yılan ve akreptir.

=Yağmur vardır, alemi beslemek için yağar. Yağmur vardır alemi perişan etmek için yağar.

=Bir ateşe odun attıkça o ateş nerden sönecek? Fakat odun atmazsan söner. Çünkü bu çekinme ateşe su serper.

=Birisi ayı apaçık görür, öbürüyse dünyayı kapkaranlık.

Ben en çok galiba şu sözü sevdim: ‘’Çalışan kimse Tanrı sevgilisidir. Tevvekülden daha güzel bir kazanç yoktur…’’ 🙂

Bana göre dünyadaki en güzel ibadet çalışmaktır 🙂 🙂 🙂

O yüzden çalışmaya devam! Düşünmeye devam! Yeni şeyler öğrenmeye devam!

Mevlana ve Mesneviliği de araştırmaya devam 🙂 🙂 🙂


Bu Yazıyı Beğendiniz Mi? Arkadaşlarınızla Paylaşın!

0

0 Yorum Mevcut

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

two × one =